به من بگو چقدر طول میکشد خبر بهار را برایم بیاوری .

به من بگو بهار به خانه تان سر زده .

های دوست روزهای بهاری

.های رفیق شبهای پاییزی .

در این زمستان اخم هایت، بهار بنوش .

بگذار تابستان شود فصل میان من و تو .

خنده هایت نوبرانه گیلاس های به شاخه .

خنده هایت نوبرانه تمشک های وحشی .

خنده هایت نوبرانه توت فرنگی های سرخ .

خنده هایت مداد رنگی . خنده هایت بهار .

به من بگو کجایی ؟ در کدام زاویه بهار نو شده ای

که از تو خبری نیست ؟ چقدر طول می کشد

خبر بهار را برای من بیاوری . خبر برسد به تو از

اولین نسیم به آخرین لبخندت . بهار من تا تو نیایی نمی آید .

/ 2 نظر / 14 بازدید
پویا

آﺩﻡ ﺑﺎﯾﺪﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﺮﺟﺎ ﺩﻟﺶ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺭﺍﻩ ﺑﯿﻔﺘﺪ ﺑﺮﻭﺩ . ﻫﺮﺟﺎ ﺩﻟﺶ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺯﯾﻠﻮ ﭘﻬﻦ ﮐﻨﺪ ﻭُ ﺑﺨﻮﺍﺑﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺩﺭﺧﺖِ ﺍﻧﺠﯿﺮ ﻣُﺮﺩﺍﺩ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﻣﺜﻞ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﻫﺎﺵ ﺭﻭﯼ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺑﺪَﻭﺩُ ﻫﺮﺟﺎ ﺩﻟﺶ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ﺯﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ . ﺑﺰﻧﺪ ﺯﯾﺮ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺮﻭﻗﺖ ﺩﻟﺶ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ ﺩﻟﺶ ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﮔﻞ ﺧﺸﮑﯿﺪﻩ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﻻﯼِ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﺮﻭﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﭼﺎﯾﯽ ﺑﺮﯾﺰﺩ ﻭُ ﺑﯿﺂﯾﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯ ﺻﻔﺤﻪ ﯼِ ﺗﻮ ، ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳَﺮ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﺁﺩﻡ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﯾﮑﺠﺎﯾﯽ ﮐﻢ ﺑﯿﺂﻭﺭﺩ ﺑﺮﻭﺩ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﮐﻤﯽ ﺑﺮﺍﯼِ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻤﯿﺮﺩ ! [گل]